wtorek, 1 lutego 2011

'Astrid Lindgren'

Dream Sequence, Egon Schiele, Pouluf
Poulsen Roser A/S, 1989 rok.
Róża parkowa, krzewiasta. Floribunda.
Kwiaty jasnoróżowe, po pełnym otwarciu widoczne żółte pręciki.
Dość pełne (9-16 płatków), czasem luźno wypełnione, duże
(średnica ok. 10 cm), osadzone po kilka, kilkanaście sztuk na pędzie.
Kwitnie bardzo obficie, choć rozpoczyna je dość późno, bo zwykle
w drugiej połowie czerwca.
Zapach przyjemny, średnio intensywny, wyczuwalny aromat róży
piżmowej, zapachów korzennych i maliny.
Zawiązuje owoce, dzięki czemu jest atrakcyjna nawet zimą.
Liście lekko błyszczące, ciemnozielone, skórzaste, dużej i średniej
wielkości.
Pokrój wzniesiony, krzaczasty, silny wzrost.
Pędy sztywne, grube, proste, dość kolczaste.
Powtarza kwitnienie, odporna na deszcz i upały, nadaje się na kwiat cięty.
Doskonała odmiana na żywopłoty różane.
Bardzo dobra odporność na choroby.
Wysokość 100-150 cm, szerokość ok. 100 cm.
Strefa 5.

Nazwa róży nadana na cześć dobrze wszystkim znanej pisarki - Astrid Lindgren, 
autorki Pipi Langstrum.

Złoty medal w Baden-Baden za 1988r.


Róża silnie i szybko rosnąca, wybija mocne i sztywne pędy, kolczaste, 
dość grube u podstawy.
Rośnie mi wąsko i strzeliście, kwitnie piętrami, bardzo długo i obficie.
Po kilka sztuk w kwiatostanie.
Kwiaty w jasnym odcieniu czystego różu, nie tracą koloru podczas 
przekwitania, dobrze znoszą zarówno upały jak i deszczową pogodę.
W pełnym rozkwicie widoczne żółte pylniki.
Pomimo słabego zapachu kwiaty są oblegane przez wszelkiego rodzaju 
owady.
Uroku dodają jej liście - dość duże, ciemnozielone, skórzaste. 
Wyglądają na bardzo zdrowe.
Końcem lata zdarza się, że dopada ją jednak czarna plamistość, z roku na 
rok na szczęście są to coraz mniej nasilone objawy.
Dobrze zimuje, może przemarzać w mroźniejsze zimy.