piątek, 22 lipca 2011

'Fantin Latour'

Hodowca nieznany, wprowadzona do uprawy ok. roku 1900.
Róża stulistna (prowansalska).
Kwiaty jasnoróżowe, średnie lub duże (średnica do 10 cm),
pełne, płaskie, ćwierćrozetowe.
Zapach intensywny i słodki.
Nie powtarza kwitnienia.
Liście ciemnozielone, szerokie, średniej wielkości, matowe.
Pokrój krzaczasty, wyprostowany, pędy lekko przewieszające się.
Odmiana nadaje się na żywopłoty i do prowadzenia jako niska,
pnąca róża, na kwiat cięty.
Toleruje gorsze gleby, dobra odporność na choroby grzybowe,
choć może chorować na mączniaka.
Wysokość 90-185 cm, szerokość do 120 cm.
Bardzo dobra odporność na mróz, strefa 4b.

Nazwana imieniem francuskiego artysty Henri Fantin-Latour'a (1836-1904),
który z pasją  malował kwiaty, głównie róże.

Piękna, obficie kwitnąca róża, zdecydowanie za mało u nas popularna.
Na uwagę zasługuje nie tylko ze względu na kwiaty i ich intensywny, 
prawdziwie różany zapach, ale także ze względu na wysoką mrozoodporność 
i dość dobrą odporność na choroby.
Idealna odmiana do ogrodów utrzymanych w starym, staroświeckim stylu.

Kwiaty ciemnoróżowe w pąkach, jaśniejsze w rozkwicie, przekwitając 
płowieją. Miseczkowate, często o przewieszających się główkach. 
Wyrastają pojedynczo lub po kilka sztuk na pędzie, utrzymują się 
niezbyt długo, ok. 3 - 4 dni.
Ciemne, matowe liście podkreślają kolor rozwiniętych kwiatów, 
dodając im lekkości. 

Krzew ma zgrabny, kompaktowy pokrój, jest dobrze rozgałęziony i gęsty.
Nadaje się na nieformowane żywopłoty, może rosnąć na gorszych glebach, 
toleruje stanowiska półcieniste.
Pędy zielone, gęsto pokryte drobniutkimi kolcami.
Nie wymaga większej pielęgnacji, może się jednak zdarzyć, że końcem 
sezonu zaatakuje go czarna plamistość i konieczny będzie oprysk.
Bardzo dobrze zimuje, nie wymaga okrywania na zimę.